Czy Bóg łamie prawo? Czy wszechmogący nagina sprawiedliwość? (Job 8,3)
Mam album z miedziorytami Dürera. Wśród nich jest jeden zatytułowany "Melancholia". Na pierwszym planie przestawiona jest melancholia jako uskrzydlona niewiasta z wieńcem na czole. Siedzi zmęczona wśród różnych instrumentów naukowych, jak liniał, cyrkiel, waga, ekierka. Na ostatnim planie, za morzem dalekim, w bladym blasku świat Boży. Oto ktoś, kto próbował wszystko na tym świecie zmierzyć, obliczyć, zważyć. Z jakim wynikiem? Siedzi pochylony, skrzywiony, samotny, przygnębiony, ponury.
Podobnie było z Jobem. Swoimi pytaniami zmierzył, rozważył drogi Boże i doszedł do wniosku, że są krzywe. Uznał, że Bóg łamie prawo i nagina sprawiedliwość. Job porównał brzemiona sprawiedliwych z lekkomyślnością bezbożnych i stwierdził, że waga, którą się Bóg posługuje jest niedobra. Do takiego wniosku dochodzi każdy, kto do Bożych dróg i czynów przykłada ludzką miarę. Stąd rodzi się nieufność i zwąt! pienie.
Rozdział 8. jest zatytułowany: "Bildad stwierdza: "Bóg nie może być niesprawiedliwy". On, przyjaciel Joba, również posługiwał się liniałem i wagą. Ale według jego pomiarów Bóg nie łamie prawa i nie nagina sprawiedliwości. Według niego wszystko się zgadza. Czy naprawdę?
Obaj powinni odłożyć swoje instrumenty. I my także. Sprawiedliwość Boża nie jest na naszą miarę. Można ją mierzyć jedynie sercem i miłością. Jest ona niewymierna. Jej wielkość objawia się tylko temu, kto staje pod krzyżem na Golgocie. Jezus Chrystus czyni nas sprawiedliwymi wobec Boga. Kto myśli i działa w wierze, ten jest sprawiedliwy przed Bogiem.Ale i tej sprawiedliwości nie można zmierzyć. Cena przelanej dla naszego odkupienia krwi Jezusa Chrystusa jest również niewymierna.
O! Zdejm już ze mnie karzącą rękę.
Niech mi się podług win mych nie dzieje.
Obym Ci złożył pieśń na podziękę,
Jakobym miał w Tobie nadzieję.
Stefan Witwicki
|
